Για τον Σολωμό..( 14 Αυγούστου 1996)

Οι ηρωες πρεπει να μνημονευονται ,στις σκεψεις μας, στα λογια μας,στις πραξεις μας.

Ενα εθνος και μια φυλη που χρονια πολλά τώρα δεν βγάζει ηρωες,δεν τους μνημονεύει και δεν τους τιμά οπως πρεπει.

Ενα εθνος με λανθασμενη παιδεια,και “τυφλη”νεολαια,οι ηρωες πρεπει να μνημονευονται.

Ομως τι ειναι ηρωας? Ηρωας ειναι αυτος που καταλαθος κατέληξε, η εν γνωση του χαμογέλασε στο κινδυνο ετοιμος να παθαίνει για σένα?

Για σενα που μπορει να το σκέφτεσαι αλλα να μην το κανεις,για σενα που να θελεις αλλα δεν μπορεις,για σενα που εισαι δειλος στην ψυχη και στο σωμα. Αυτος ειναι ηρωας.

Τους ηρωες πρεπει να τους μνημονεύουμε.

Τους ηρωες πρεπει να τους διδασκουμε στα παιδια μας,τους ηρωες που δωσαν ψυχη και σωμα για την Ελλαδα για το εθνος και την φυλη μας.

Σαν σημερα πεθαίνει ετοιμος,γεμάτος,δυνατός και αγέρωχος για την Ελλαδα, για τον δολοφονημένο ξάδερφο του,για να διδάξει τι πραγματικά οι ήρωες κάνουν.

Ημουν μικρο παιδι τοτε αλλα δεν ξεχνώ,τίποτα δεν ξεχνιέται.

Αθάνατοι

Σολωμός Σολωμού

Τάσος Ισαάκ

“Αγρίμια κι αγριμάκια μου,
λάφια μου μερωμένα,
πέστε μου πού `ναι οι τόποι σας,
πού `ναι τα χειμαδιά σας;”